Daily Archives: มิถุนายน 16, 2014

ใบความรู้ที่ 2 เรื่องความหมายและความสำคัญของอาหารและโภชนาการ ง 21221 ม. 1

                                                       ใบความรู้ที่ 2
                              เรื่องความหมายของอาหารและโภชนาการ
1.ความหมายของอาหารและโภขนาการ
1.1  อาหารหมายถึง  สิ่งที่มนุษย์กิน  ดื่มหรือรับเข้าร่างกายโดยไม่มีพิษแต่มีประโยชน์
แก่ร่างกายช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอและทำให้กระบวนการต่างๆ ในร่างกายดำเนินไปอย่างปกติซึ่งรวมถีงน้ำด้วยอาหารแต่ละอย่างเมื่อนำมาวิเคราะห์ดูแล้วมีส่วนประกอบที่แตกต่างกันดังนั้นอาหารในชีวิตประจำวันของมนุษย์จึงจำเป็นต้องประกอบด้วยอาหารหลาย ๆ อย่างเพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกายครบถ้วนอาหารอาจเป็นได้ทั้งของแข็งของเหลว หรือก๊าซ เช่น  อากาศ  เลือด  น้ำเกลือ หรือยาฉีดที่แพทย์จัดให้ผู้ที่มีร่างกาย
ที่อยู่ในภาวะผิดปกติก็นับว่าเป็นอาหารด้วย
1.2  โภชนาการหมายถึง ความต้องการสารอาหาร การเปลี่ยนแปลงของอาหารในร่างกายและร่างกายเอาสารอาหารไปใช้อะไรบ้างตลอดจนการย่อยการดุดซึม
        ส่วนวิชาโภชนาการนั้เป็นวิทยาศาสตร์แขนงหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับระบบการเปลี่ยนแปลงทั้งทางพสิกส์และทางเคมีของสารอาหารในร่างกายของสิ่งมีชีวิตรวมทั้งพัฒนาการของร่างกายอันเกิดจากกระบวนการที่สารอาหารไปหล่อเลี้ยงเซล  เนื้อเยื่อและควบคุมการทำงานของอวัยวะต่าง ๆในร่างกาย นอกจากนี้วิชาโภชนาการยังครอบคุมถึงการปรับปรุงอาหารให้เหาะสมกับความต้องการของร่างกายที่นอกเหนือจากสภาพปกติ เช่น ในระยะที่มีการเจริญเติบโตหรือมีการเปลี่ยนแปลงทางสรีระวิทยา เช่นในระยะตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร
ดังนั้นจุดประสงค์ของวิชานี้คือเพื่อให้ร่างกายได้รับอาหารทีมีประโยชน์ในปริมาณ
ที่เพียงพอกับความต้องการของร่างกาย
2.  ความสำคัญของอาหารและโภชนาการ
              สุขภาพหมายถึง สภาวะที่สมบูรณ์ทั้งร่างกายและจิตใจที่ปราศจากโรค และสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
       สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของคนเราอาจเกิดจากการบริโภคอาหาร
ที่ไม่ถูกหลักโภชนาการซึ่งได้ทั้งการบริโภคอาหารที่น้อยหรือมากจนเกินไป  ดังนั้นเราจึงควรบริโภคอาหารในปริมาณที่เพียงพอและได้สัดส่วนพอเหมาะกับความต้องการของร่างกายรวมไปถึงการหุงต้มอาหารอย่างถูกวิธีและมีสารอาหารครบถ้วนตามที่ร่างกายต้องการ
และร่างกายก็สามารถนำสารอาหารไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในการส่งเสริมสุขภาพอนามัย
ได้อย่างเต็มที่ซึ่งเรียกว่าโภขนาการดี
       
  2.1ภาวะโภชนาการที่ดี  คือสภาพร่างกายและจิตใจอันเป็นผลเนื่องมาจาก
การรับประทานอาหารซึ่งมีปริมาณเพียงพอกับความต้องการของร่างกายและมีอาหาร
ครบถ้วนจากทุกหมู่ มีสัดส่วนตามที่ร่างกายต้องการรวมถึงการที่ร่างกายสามารถใช้อาหารเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์ต่อร่างกายได้อย่างเต็มที่ ผลก็คือทำให้ร่างกายแข็งแรง
ผิวพรรณดี  อารมณ์แจ่มใส  เล็บสีชมพู  ผมไม่แตกปลาย  สนใจต่อสิ่งแวดล้อม
ซึ่งลักษณะที่พูดถึงเป็นลักษณะที่แสดงถึงภาวะทางโภชนาการที่ดี
         2.2ภาวะโภชนาการที่ไม่ดีหรือทุพโภชนาการ คือสภาพร่างกายไม่ดีอันเป็นผล
มาจาก  กินไม่ดีหมายถึงรับประทานอาหารไม่ครบถ้วนตามความต้องการของร่างกาย
หรือครบทุกอย่างแต่มีสัดส่วนไม่ถุกต้องเช่น รับประทานข้าวมากแต่รับประทานพวก
เนื้อสัตว์น้อยและผักสีเขียวสีเหลืองน้อยจนเกินไปหรือไม่รับประทานเลยหรือการ
ที่ร่างกายใช้อาหารที่รับประทานเข้าไปแล้วทำให้ระบบย่อยการดุดซึมไม่ดีซึ่งมีผล
ทำให้ร่างกายไม่เจริญเติบโตและแข็งแรงเท่าที่ควร ทั้งยังให้ผิวพรรณซีดเซียวใบหน้า
ไม่เบิกบานแจ่มใส
         ฉะนั้นเราจึงควรรู้จักเลือกรับประทานอาหารให้ครบ  5  หมู่ ในปริมาณที่มากพอเหมาะกับวัยและสภาพ  นอกจากนี้อาหารที่รับประทานจะต้องปรุงให้สุกสะอาดปราศจากเชื้อโรค 
ปรุงอย่างสงวนคุณค่าไว้ให้มากที่สุด  เช่นล้างผักก่อนหั่น  ถ้านึ่งได้ควรนึ่งถ้าจะต้มควรต้มชิ้นใหญ่หุงต้มด้วยวิธีน้ำน้อย  ไฟแรง ปิดฝา ระยะเวลาสั้น